Editoriaal MagUZA 118: I, Robot

Mijn vakantieliteratuur van de voorbije zomer: “I, Robot” van Isaac Asimov, een science fiction boek uit 1940, en “China’s new normal” van Pascal Coppens uit 2019, voor westerlingen een futuristisch boek over hoe China de standaard zet voor innovatie. 

In het boek van Asimov is de centrale figuur Robbie, een robot uit 1996 die niet kan spreken en ondertussen, in 2052, ook olie verliest. Hij stamt uit de periode dat robots nog supergespecialiseerd waren en werd ontworpen als industrie-arbeider. Aangezien hij geen ziel heeft, kan hij niet beschouwd worden als een mens. Stom en lekkend wordt hij tweedehands verkocht als kinderverzorger. In de zorg kan iedereen terecht. In het boek worden mensen voor alles afhankelijk van robots. Het is maar science fiction. 

Eigenaardig genoeg is er in de Chinese gezondheidszorg een gelijkaardige tendens: de modale Chinees vertrouwt zijn dokter niet en verwacht ook geen gesprek in vertrouwen. Hij vertrouwt eerder de technologie. De modale Chinees gaat op consultatie bij de app Good Doctor, die met artificiële intelligentie een consultatie gemiddeld afrondt op 26 seconden en de medicatie thuis levert binnen het uur. Het is maar realiteit.

Asimov voorspelde een door technologie gedomineerde samenleving, gebaseerd op de Amerikaanse innovatiekracht. Die is aan het verschuiven naar China. Een goed – of slecht – voorbeeld is General Electric, o.a. een van de grootste producenten ter wereld van medische apparatuur. GE is nog opgericht door Thomas Edison en was in 1996, toen de fictieve robot van Asimov ontworpen werd, de onderneming met de grootste beurswaarde ter wereld. Toen begon het te besparen op innovatie en wetenschappelijk onderzoek. Ze vergaten dat Edison de onderneming had gesticht met innovatie als hoeksteen. De besparing op innovatie is nefast gebleken: GE maakt nu zelfs geen deel meer uit van de Dow Jones omdat zijn beurswaarde te laag geworden is.

In België behoren artsen nog tot de meest vertrouwde beroepsgroepen en maken ze nog tijd voor persoonlijk contact met hun patiënt. Geen Chinese toestanden dus. Nu nog zorgen dat eigen onderzoek en ontwikkeling voor overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen een prioriteit wordt. Anders worden we op lange termijn toch afhankelijk van Chinese robots.

Johnny Van der Straeten

Gedelegeerd bestuurder 

 

Bron: maguza.be