Hersenaneurysma's
- verschenen in magUZA # 70
- september 2007
Aneurysma als oorzaak van hersenbloeding
Hersenaneurysma's liggen aan de basis van 85 procent van de zogenaamde subarachnoïdale bloedingen (SAB's), hersenbloedingen die optreden in het weefsel dat de hersenen bedekt.
'Symptomen van een SAB zijn heel ernstige hoofdpijn, misselijkheid, braken, verlammingsverschijnselen en soms bewustzijnsverlies', zegt Voormolen. 'De aandoening komt vooral voor tussen de leeftijd van 40 en 60 jaar en treft dubbel zoveel vrouwen als mannen. Ongeveer de helft van de patiënten overlijdt onmiddellijk.'
Diagnose
Zowel bij de diagnose als de behandeling speelt radiologie een cruciale rol. Bij patiënten die zich in het ziekenhuis aandienen, wordt eerst een CT-scan gemaakt om te kijken over er inderdaad een SAB is. Is dat het geval, dan wordt via een tweede CT-scan of een angiografie, een onderzoek van de bloedvaten, gezocht naar een aneurysma.
Behandeling via coiling
'Voor de behandeling zijn er twee mogelijkheden', vervolgt Voormolen. 'De klassieke manier is een operatie waarbij de schedel wordt opengelegd en het aneurysma met een clip wordt afgesloten. Sinds begin jaren negentig is er een tweede, minder ingrijpende behandeling. Via de lies en de bloedvaten worden uiterst kleine kathetertjes tot bij het aneurysma gebracht, waarna de radiologen flexibele veertjes of coils inbrengen. Hierdoor wordt de uitstulping opgevuld en afgesloten. Die techniek heet coiling.'
Aanvankelijk werd coiling vooral als alternatief gebruikt bij aneurysma's die via de klassieke weg moeilijk toegankelijk waren. Maar de laatste jaren is de techniek zo goed op punt gesteld dat hij van alternatief naar eerste-keuzebehandeling is geëvolueerd. Voormolen: 'Er zijn verschillende voordelen. De patiënt hoeft maar één tot drie dagen opgenomen te worden in plaats van een volledige week en houdt aan de ingreep alleen een sneetje in de lies over. Bovendien kan coiling onmiddellijk na de hersenbloeding gebeuren, terwijl je voor een traditionele operatie meestal een rustperiode van twee weken moet inlassen. In die periode is het risico op bijkomende complicaties vrij groot. Tenslotte komen voor coiling ook patiënten met een hoge leeftijd of ernstige bijkomende problemen in aanmerking. Bij die mensen is een klassieke operatie meestal niet mogelijk.'
Niet alle patiënten met een hersenauneurysma kunnen met coiling geholpen worden. Als bijvoorbeeld de uitstulping een te brede nek heeft, bestaat het risico dat het veertje niet op zijn plaats blijft.
Het prijskaartje is alvast geen tegenargument.
'De behandeling op zich is duurder, maar doordat de patiënt sneller naar huis mag en er minder complicaties optreden, zijn de totale kosten gelijk of zelfs lager', aldus Voormolen.
Hersenaneurysma's liggen aan de basis van 85 procent van de zogenaamde subarachnoïdale bloedingen (SAB's), hersenbloedingen die optreden in het weefsel dat de hersenen bedekt.
'Symptomen van een SAB zijn heel ernstige hoofdpijn, misselijkheid, braken, verlammingsverschijnselen en soms bewustzijnsverlies', zegt Voormolen. 'De aandoening komt vooral voor tussen de leeftijd van 40 en 60 jaar en treft dubbel zoveel vrouwen als mannen. Ongeveer de helft van de patiënten overlijdt onmiddellijk.'
Diagnose
Zowel bij de diagnose als de behandeling speelt radiologie een cruciale rol. Bij patiënten die zich in het ziekenhuis aandienen, wordt eerst een CT-scan gemaakt om te kijken over er inderdaad een SAB is. Is dat het geval, dan wordt via een tweede CT-scan of een angiografie, een onderzoek van de bloedvaten, gezocht naar een aneurysma.
Behandeling via coiling
'Voor de behandeling zijn er twee mogelijkheden', vervolgt Voormolen. 'De klassieke manier is een operatie waarbij de schedel wordt opengelegd en het aneurysma met een clip wordt afgesloten. Sinds begin jaren negentig is er een tweede, minder ingrijpende behandeling. Via de lies en de bloedvaten worden uiterst kleine kathetertjes tot bij het aneurysma gebracht, waarna de radiologen flexibele veertjes of coils inbrengen. Hierdoor wordt de uitstulping opgevuld en afgesloten. Die techniek heet coiling.'
Aanvankelijk werd coiling vooral als alternatief gebruikt bij aneurysma's die via de klassieke weg moeilijk toegankelijk waren. Maar de laatste jaren is de techniek zo goed op punt gesteld dat hij van alternatief naar eerste-keuzebehandeling is geëvolueerd. Voormolen: 'Er zijn verschillende voordelen. De patiënt hoeft maar één tot drie dagen opgenomen te worden in plaats van een volledige week en houdt aan de ingreep alleen een sneetje in de lies over. Bovendien kan coiling onmiddellijk na de hersenbloeding gebeuren, terwijl je voor een traditionele operatie meestal een rustperiode van twee weken moet inlassen. In die periode is het risico op bijkomende complicaties vrij groot. Tenslotte komen voor coiling ook patiënten met een hoge leeftijd of ernstige bijkomende problemen in aanmerking. Bij die mensen is een klassieke operatie meestal niet mogelijk.'
Niet alle patiënten met een hersenauneurysma kunnen met coiling geholpen worden. Als bijvoorbeeld de uitstulping een te brede nek heeft, bestaat het risico dat het veertje niet op zijn plaats blijft.
Het prijskaartje is alvast geen tegenargument.
'De behandeling op zich is duurder, maar doordat de patiënt sneller naar huis mag en er minder complicaties optreden, zijn de totale kosten gelijk of zelfs lager', aldus Voormolen.
