Te zwak om transplantatie te overleven

Nederlander Hennie Pompe (42) behoort tot de eerste zes patiënten in België die de nieuwe hartpomp, officieel Incor Berlin Heart LVAD genoemd, ingeplant kregen.
Net geen drie weken na zijn harttransplantatie zit hij er monter bij. Nog een paar dagen en hij mag naar huis.
‘Ik leed al jaren aan een erfelijke hartafwijking’, legt hij uit. ‘Mijn eerste hartinfarct dateert al van vijftien jaar geleden, nadien zijn er nog een viertal gevolgd. Vorig jaar ging ik opeens heel snel achteruit en eind maart ben ik in het UZA beland. Ik was zodanig verzwakt dat ik geen vijftig meter meer kon stappen. Als ik een trap opging, moest ik daar een uur van bekomen. De artsen waren van oordeel dat ik te zwak was om een transplantatie te overleven. Daarom beslisten ze die hartpomp te implanteren.’
Na de zware ingreep lag Hennie nog 115 dagen op intensieve zorgen. Hij maakte een aantal complicaties door, onder meer een longinfectie en een nabloeding, waardoor hij nog een paar keer geopereerd moest worden. Maar zodra hij weer wat opgeknapt was, mocht, of beter moest hij zijn bed uit om te revalideren.
‘Veel last had ik niet van die hartpomp. Er stak een slangetje naar buiten, en ik liep voortdurend met een tas rond waarin de batterijen zaten. Verder merkte ik er niets van. Maar op het laatst liet die pomp het schijnbaar afweten en zag het er niet al te best uit. Tot de arts aan mijn bed kwam zeggen dat hij goed en slecht nieuws had. Het slechte nieuws was dat ze niets meer konden doen om de hartpomp weer behoorlijk te laten werken, het goede nieuws was dat er een donorhart beschikbaar was.’

Hartpomp past volledig in borstholte

Het gebruik van implanteerbare hartpompen als overbrugging naar een transplantatie is niet nieuw, maar had tot nog toe te veel nadelen om echt door te breken. De nieuwe hartpomp heeft onder meer als pluspunt dat hij zo klein is dat hij volledig in de borstholte past en ook voor kleinere patiënten geschikt is. Oudere types van de LVAD werden in de buikwand geplaatst en vandaar verbonden met het hart. Specifiek aan de nieuwe hartpomp is ook dat hij het bloed niet in slagen maar constant rondstuurt, waardoor er bij de patiënt geen polsslag voelbaar is.

Tekort aan donoren

Aangezien er nog altijd een tekort aan donoren is en sommige patiënten heel erg verzwakt zijn door hartfalen, kan een hartpomp een geschikte oplossing zijn. Deze houdt de patiënt in leven in afwachting van zijn transplantatie. Zodra hij voldoende hersteld is van de implantatie, wordt met een intensief revalidatieprogramma gestart ‘om spieren te kweken.’ Bij Hennie Pompe werd dat doel alleszins bereikt, zodat hij na de harttransplantatie heel snel herstelde. Hennie beseft dat hij veel geluk heeft gehad en staat erop het hele team te bedanken.
‘De artsen en zorgverleners hebben mij erdoorheen geholpen. Zij hebben echt al het mogelijke gedaan en wisten me in moeilijke periodes altijd op te beuren.’

Lees verder:
Dossier Transplantatie
Harttransplantaties