Dienst spoedgevallen rukt uit na aardbeving in Iran
Goed twee dagen nadat een aardbeving eind december de helft van de Iraanse stad Bam verwoest had, waren Prof. dr. Luc Beaucourt, diensthoofd spoedgevallen in het UZA, en een team van artsen en verpleegkundigen ter plaatse. Honderden getroffenen kwamen naar het in der haast opgetrokken veldhospitaaltje voor hulp. 'Wij waren het eerste medische team dat operationeel was. Maar volgende keer zou ik nog sneller willen vertrekken', blikt Beaucourt terug.
Toen het nieuws van de aardbeving bekend raakte, was het niet meteen duidelijk welke vorm van hulp de Belgische regering zou sturen. Toen Beaucourt alsnog werd benaderd door B-Fast (Belgian First Aid and Support Team), had hij in een mum van tijd een team klaar.
'We vertrokken met veertig ton medisch materiaal en een vijftiental medische hulpverleners, van wie ongeveer de helft artsen en verpleegkundigen van onze dienst spoedgevallen. Ook een Iraanse collega, dr. Nadjmi Nasser, ging mee', vertelt Beaucourt.
De eerste twee dagen ter plaatse gingen voorbij zonder dat het team veel kon uitvoeren. De chaos was compleet en de Wereldgezondheidsorganisatie slaagde er niet onmiddellijk in om elke hulpploeg een standplaats te geven. Daarop besloot Beaucourt de zaak in eigen handen te nemen.
'Ik weet uit ervaring dat internationale hulpteams zich bijna allemaal in het centrum van de stad vestigen, en ging daarom op zoek naar een plek in de periferie. Zo zijn we in Baravod terechtgekomen, een naburig dorp waar de helft van de 20.000 inwoners de aardbeving niet had overleefd. De medische infrastructuur was er totaal weg, en de artsen en verpleegkundigen waren allemaal omgekomen. In een schooltje waarvan nog een paar muren overeind stonden, hebben we een veldhospitaal opgericht.'
Pick-up
Doordat de Iraanse overheid de zwaarst gewonden al naar andere ziekenhuizen had afgevoerd, kreeg het team vooral met minder ernstige kwetsuren te maken, zoals breuken en wonden. In het begin meldden zich dagelijks 150 tot tweehonderd patiënten aan.
'Toen na een paar dagen de grootste toeloop voorbij was, zijn we het werk zelf gaan opzoeken. Met onze pick-up reden we van tent naar tent om te kijken waar er nog hulp nodig was. We deelden ook dekens uit, zorgden waar nodig voor extra tenten en deden het nodige om de mensen aan veilig drinkwater te helpen.'
Als hij vandaag op de actie terugblikt, vindt Beaucourt dat ze goed werk geleverd hebben.
'De Italiaanse hulpploeg was medisch beter uitgerust, maar stuurde de zwaarst gekwetsten naar ons. Dat zegt toch wel iets. De grote sterkte van deze operatie was dat ik met een ploeg kon werken die al grotendeels kende. We waren perfect op elkaar ingespeeld.'
Beaucourt had maar een ding anders willen doen : nog sneller vertrekken.
'Daarom pleit ik ervoor dat B-Fast altijd het nodige basismateriaal klaarhoudt, zodat je in een noodgeval meteen kan vertrekken. Als het aan mij had gelegen, had ik al binnen twee of drie uur na de hulpvraag op een vliegtuig gezeten.'