Chronische pijnverpleegkundige
Patiënten met chronische pijn
Ria Kips bekommert zich al vijftien jaar om patiënten met chronische pijn. Enerzijds zijn dat patiënten met kanker, anderzijds mensen die pijn lijden als gevolg van een chronische aandoening als bijvoorbeeld artrose.
Opvang en ondersteuning
Veel pijnpatiënten hebben nood aan opvang en ondersteuning. Zo zijn er nogal wat telefonische contactmomenten, waarbij de patiënt gevraagd wordt om het effect van een behandeling mee te delen of waarbij een verder beleid wordt afgesproken.
Als chronische pijnverpleegkundige heeft Kips heel wat te organiseren. Ze zorgt er bijvoorbeeld voor dat de injectienaalden voor het hervullen van de morfinepompen tijdig besteld worden bij de apotheek en op de plaats van afspraak bij de juiste patiënt raken. Ook ziet ze erop toe dat er in het dagziekenhuis bedden vrij zijn voor de patiënten die voor een infuus met medicatie of een infiltratie komen, en dat mensen die in aanmerking komen voor elektrotherapie een toestel en de nodige uitleg krijgen.
Menselijke aandacht
'Maar naast dat praktische werk heb ik ook aandacht voor de vele andere noden van de patiënt', zegt Kips. 'Chronische pijnpatiënten hebben vaak geen draagkracht meer. Door de aanhoudende pijn zijn ze dikwijls sociaal geïsoleerd, hebben ze hun werk verloren of krijgen ze geen ondersteuning van hun familie. Het menselijke aspect, praten en aandacht hebben voor iemands grote en kleine problemen, vind ik dan ook heel belangrijk. Een eventuele verwijzing naar de psychologe of psychiater van het pijncentrum gebeurt meestal door de arts, maar als verpleegkundige kun je op dat vlak wel suggesties doen.'
Thuissituatie
Bij terminale patiënten besteedt het pijncentrum ook veel aandacht aan de zorgoverdracht naar de thuissituatie. De huisarts en thuisverpleegkundigen worden goed geïnformeerd over het behandelings- en verzorgingsplan. Kips zorgt hierbij voor de praktische organisatie.
DOSSIER
